Agur Gabino
Isil isilik, zalapartarik gabe, joan zaigu Gabino, Plazaolako rubioa. Garai bateko Legazpiko ikurra ere bai, esan liteke. Baserritar izateaz harro, tente asko ikusiko genuen askotan bere zaldi eta txakur maiteekin, Legazpiko kaleetatik baserriak ia ezkutatu ziren garaietan. Euskaltzalea eta lagun artekoa ere bazen. Baina duela urte batzuk itzaltzen joan zen eta asiloan hil da. Agur, Gabino.
Aizaleku mendian bi lekutan behintzat Gabinoren izena irakur dezakegu: Neberako pagadian, pago baten enborrean, eta gurutzea dagoen tontorrean, oinarrian. Han ordu batzuk pasatzen zituen seinalea, dudarik gabe.

Neberako pago batean
Aizaleku tontorrean
Garirekin argazkia
Agur Gabino eta besarkada familiari
ikurra
herriko erdiguneak bi zati zituen: kalea eta plazaola baserria eta haren lurrak. eta bigarren zati horren alkate zen, dudarik gabe, gabino irribarretsua.
doluminak familiari
Mila esker
Mila esker danoi.